Kung Pwede Lang Naman

Dear Mr. Right,

Hi kamusta ka na? Kung ako naman ang tatanungin mo ok naman ako kahit medyo naiinip na sa pagdating mo. Iniisip ko na lang na baka nagpprepare ka ng bonggang bongga kaya hindi ka pa nagpapakita sa akin. Malapit na naman kasi ang birthday ko at sa pang labintatlong pagkakataon ikaw pa rin ang gusto kong maging regalo sa espesyal na araw na iyon. Siya nga pala marami ng nagbago simula nung huling sulat ko. I-uupdate na kita para makapg-adjust ka agad bago tayo magkita.

Naaalala mo pa ba yung lugar na sinabi ko sa’yo na dun tayo magkikita? Dinedevelop na siya ngayon, gagawing subdivision kaya naghanap na lang ako ng bagong lugar para naman maging memorable pa rin ang first meeting natin. Nakaattach dito yung address nung place at yung seat plan nating dalawa. Pag-aralan mong mabuti, sana magreply ka kung may iba ka pang suggestion.

Nga pala, huwag kang masyadong magswimming ngayon ha, mahirap na baka masyado kang umitim. Maganda yung tamang tama lang yung kulay ng balat mo. Yung magcocompliment sa kulay ko. Oh di ba pag nagdadate tayo, we look good together, kulay pa lang ng balat. Speaking of date, mahilig ako ngayon sa mga Italian dishes so kung magpplano ka, magrefer ka na lang sa list na isinama ko rin dito. I know medyo may kamahalan sila pero di ba manager ka na nga sa kumpanyang pinagtatrabahuhan mo. At isa pa hindi naman bagay na magpapark yung kotse mo sa turo-turo lang, out of place yun sigurado. Tsaka love mo kaya ako, so you’ll only want the best for me.

Teka, anime look pa rin ba ang gupit mo? Nagtatrabaho na kasi ako ngayon kaya sana mas maganda kung presentable o corporate look ang style mo. Try mong magbrowse sa men’s magazine na latest issue para magkaidea ka kung anong hairstyle ang babagay sa’yo. Idamay mo na nga pala yung outfit. Basta dapat sa first meeting natin Blue ang kulay ng shirt/polo mo para mas madali kitang maispatan.

Alagaan mo yung sarili mo ha. Kain ng maayos at huwag palaging magpupuyat. Baka tubuan ka ng pimples, alam mo namang di ko type ang may tigidig sa mukha. Hindi ko maimagine na kumiss sa ganun kahit beso lang. Nagdidiet ka pa rin ba? Hope so. And bawal umabsent sa gym session ha. Baka mamaya bigla kang lumobo niyan. Patay na, baka maging perfect 10 tayo. Pagtatawanan ako ng family ko.

Ano pa bang sasabihin ko? Mukha namang ito lang yung iuupdate ko sa’yo. O sige, iiwanan ko nalang ulit itong sulat sa may tabing dagat. Kasi di ba dun mo nga ‘to makikita at hahanapin mo na ako. Huwag kang mag-alala para hindi ka na masyadong mahirapan, nilagay ko na yung address ko. Baka kasi hindi ka na naman umabot sa birthday ko. Maghihintay na naman ako ng isang taon.

Yung mga sinabi ko ha, wag mong kakalimutan!!! See you on my birthday!!

Love,

Ms. NBSB

P.S.

Nakalimutan kong sabihin, di ko na trip ang white roses, masyado nang palasak. Tulips na lang ang dalhin mo sa birthday ko, kahit isang dosena lang.

Paggising sa Isang Panaginip

Kailangan na kitang pakawalan. Huwag mo sanang isipin na balewala lang sa akin ang lahat at pinaglaruan lang kita. Tunay ang naramdaman kong pagmamahal sa’yo. Pero sadya yatang dumating na tayo sa dulo. Hindi na ako masaya.

Ilang taon din na umikot ang mundo ko sa’yo. Ni minsan hindi ko naisipang tumingin sa iba. Ikaw lang ang nag-iisa, walang kapantay,walang kaparis. Baliw sigurong matatawag ang isang tulad ko. Ngunit wala akong tutol. Baliw nga siguro ako na nahumaling sa’yo.

Ikaw ang diyosa ng aking mundo. Maaari ka nang tawagin na perpekto at kahit isang pintas ay walang maaaring ipukol sa iyo. Ngunit bahagi lamang ang iyong panlabas na anyo upang makuha mo ang aking puso. Tuwing kasama kita, pinaparamdam mong mahalaga ako, na hindi mo kakayanin kapag wala ako sa iyong tabi. Na sa bawat kilos, gawain, emosyon pati sa iyong pananamit, mahalaga ang bawat sasabihin ko.

Pero sadya nga yatang tuso ang tadhana. Ang dahilan ng pag-usbong ng pagmamahal ko sa iyo ay siya ring naging dahilan upang unti-unti itong mawala. Tama nga siguro ang linya sa isang pelikula. Hindi ka nagmamahal dahil kailangan mo siya sa halip mahal mo siya kaya kailangan mo siya. Hinanap kong maiparamdam mo sa akin ang huli, subalit bigo akong umasa. Patuloy kang naging komportable na mahal lang kita.

Hindi ko rin namang inaasahan na maaring magbago ang lahat sa isang pitik lang. Wala sa aking hinagap na mauubusan ako ng dahilan para mahalin ka. Maaring sabihin ng iba na baka may ipinalit na ako sa’yo. Maniwala ka, walang iba. Sadya lang talagang wala na akong nararamdaman. Kailangan ko ng isiksik sa aking utak na pakawalan na ang isang tulad mo. Dahil kahit anong gawin ko, hindi ko mababago ang isang katotohanan. Manika ka. Tao ako.

Oo, isang laruan na sinamba at minahal ko sa mahabang panahon. Laruang binigyan ko ng buhay at pakiramdam nang naaayon sa aking kagustuhan. Naging bulag akong isipin na magiging sapat kahit ako lang ang nagdedesisyon sa lahat at nagmamahal. Subalit ako’y mali, maling mali. Darating din pala ang panahon na ako’y maghahanap. Mag-aasam sa pag-ibig na kailanman ay hindi masusuklian.

Ngayon, kailangan na kitang ikahon at ibalik sa dati mong lalagyan. Palayain at maging bahagi na lamang ng isang koleksyon. Pero bago ang lahat hayaan mo munang suklayan kita. Pakintabin ang iyong buhok katulad ng dati. Bihisan ng magara at ibalik ang orihinal mong damit. Gusto ko maalala kung sino ka nung una kitang nakita sa mall. Nais kong sa huling pagkakataon maalala ko ang unang araw na minahal kita.

Sorry na...Please

“Tsk tsk, sino na naman kaya nangialam ng gamit ko.
Pati stationary ko pinakialaman oh. Pambihira paborito ko pa naman yun”

Salubong na ang mga kilay ni ate habang nag-iikot sa kwarto hanap-hanap ang nawawala niyang stationary. Sinasadya niya atang lakasan ang kanyang boses para marinig naming magpipinsan. Nagkakatinginan lang kami, yung parang nagtatanong sa isa’t isa kung sino ang salarin. Pero sigurado akong wala sa kanila ang aamin. Paano ba naman wala naman sa kanila ang kumuha. Dahil ako, ang nag-iisang kapatid at bunso ng ate ang siyang pasikretong umumit ng stationary niyang mabango.

Maganda ang stationary na iyon. May nakadrawing na pusong pula sa pagitan ng isang boy at girl. Feeling ko inlove sila sa isa’t isa. Tapos may nakasulat yata sa bandang itaas. Hindi ko nga maintindihan kasi parang stick lang na pinagdikit dikit o pinagpatong patong yung nakalagay. Bagay na bagay kasi kapag susulatan ko na ang crush kong si Darwin dahil kamukha ko yung babae sa papel. Para atleast pagkabigay ko kay Darwin lagi niya kong makikita sa stationary na yun. Kinikilig na tuloy ako kahit hindi ko pa nasisimulan yung sulat ko. Actually, nag iisa na lang ‘yun kaya nga kinuha ko na. Mukha namang makakalimutan na ni ate yun, last piece na nga di ba? Pwede ulit siya bumili ng bago.

“Sino ba kasi sa inyo ang kumuha nung stationary ko. Bakit hindi pa umamin. Nakakaasar e. Isusumbong ko kayo kay tita”

Wala pa ring natinag sa aming magpipinsan. Tuloy pa rin kami sa paglalaro ng bahay-bahayan. Mukhang walang naniniwala sa panakot ng ate ko. Palibhasa nasanay na kasi kaming si ate pa ang nasasabihan ng napakakalat kaya nawawalan ng gamit. Sa isang banda nakokonsensiya na ko habang pinapanuod ko si ateng naghahalungkat ng mga gamit niya. Kaya lang ayokong umamin baka kunin niya ulit sa akin yun. Medyo kinakabahan na nga ako kasi baka maghalungkat naman siya sa mga gamit namin. Patay, baka hindi na maamoy ni Darwin ang mabangong stationary ko. Buti na lang tinawag na kami ni tita para maghapunan.

Ate: Tita …
Tita C: O bakit?
Ate: Tita yung stationary ko po nawawala. May kumuha po sigurado nun sa mga ‘to
Tita C: Ang hilig mong magbintang, napakakalat mo kasi kaya hindi mo alam kung saan mo nilalagay.
Ate: E nawawala naman po talaga e. Hinanap ko na sa kwarto. Wala talaga.
Tita C: Hay naku kumain ka na nga lang. Bumili ka na lang ng panibago
Ate: Paborito ko nga po yun. (Nagmamaktol sabay tingin sa amin) Hay naku kung sino man kumuha ng stationary ko, pagdadasal ko na dalawin ng mumu at tsaka…
Tita C: Immaculada, tumigil ka na nga. Alam mo namang matatakutin yang mga yan, mapapalo kita eh
Ate: Basta! Malalaman ko kung sino kumuha nun mamayang gabi… awooooohh (sabay tawa)

Naku po. Sa lahat ng ipapanalangin ng ate ko, multo pa ang naisip niya. Ok lang sana kung mapaihi sa kama kasi pwede ko namang itago yung salwal ko pagkagising. Pero multo??? Siguradong hindi ako makakatulog nito. Isipin pa lang na mamaya may lalapit sa akin na babaeng nakalutang, pinaninindigan na agad ako ng balahibo.

Bigla akong nawalan ng gana sa pagkain. Sayang paborito ko pa namang munggo ang ulam. Umiiyak akong pumasok sa kwarto at inilabas ang stationary na inumit ko. Sorry Darwin ha, hindi mo malalaman na crush kita. Sana maging magkakklase na lang tayo sa susunod na pasukan. Hayaan mo tita ko naman ang titser, sasabihin kong gawin tayong magkagrupo. Pero teka paano ko ito isosoli kay ate? Kailangan maisoli ko na ito sa kanya bago kami humiga. Baka maipanalangin pa niya, natatakot na ako ngayon pa lang.

Naisipan kong gumawa ng sulat:

Dear Ate,

Sori, ako yung kumuha ng stationary mo. Sana mapatawad mo ako. At sana wag mo nang ipanalangin na dalawin ako ng multo. Ibabalik ko na naman sa’yo. Please. I Love you.

Love,
Mutya


Habang nanonood siya ng tv ay dali-dali kong tinapon sa harap niya ang sulat at nagtalukbong na ako ng kumot sa kwarto pagkasara ng pinto. Nag-antay ako ng sisigaw pero wala akong narinig. Pinakiramdaman ko kung may lalapit pero walang yabag ng paa o anumang kaluskos. Maya-maya biglang bumukas ang pinto, pero wala pa rin nagsasalita. Natatakot na ko, baka maagap nagdasal si ate ah. Nalate yata ako sa pag - amin. Katapusan ko na.


“Nagbigay na ko ng sulat kay ate, umalis ka na. Patulugin mo na ko. Maawa ka. Ibabalik ko na yung stationary niya” Umiiyak na ko nito kasi feeling ko lalapit na siya. Hindi nga ako nagkamali, lumapit nga siya. Nagsisigaw ako habang umiiyak, kasi naman eh, isosoli ko na naman.

“Sa susunod kasi magsasabi ka, ibibigay ko naman sa’yo ‘yun eh. Tignan mo tuloy natakot ka pa”

Pahikbi-hikbi pa rin akong nakatalukbong ng kumot kahit alam kong si ate na yun. Nakakahiya kasi, bistado na. Inantay ko pa ang kanyang susunod na sermon, pero sa halip niyakap niya ako at hinalikan sa noo. Matagal ding ganon ang itsura namin nang bumulong siya:

“Sa’yo na yung stationary ko, kunin mo na rin yung sobre na natitira. Huwag mong kalimutan dikitan ng sticker ha. Balitaan mo ako kung anong sasabihin ni Darwin.”

***** Para sa kapatid ko, alam kong pamilyar sa'yo ang istoryang ito. :P Ate Dimple Happy Birthday!!! I Love you!!! Mwaaaaaaaaaah